Zijn naam is duidelijk buitenlands, maar Czeslaw Kobylko werd in 1966 geboren in Venlo, en groeide daar op. Zijn Poolse vader heeft nooit van zijn bestaan geweten. Een week na de dood van haar man ontdekte de moeder van Czeslaw dat ze zwanger was. "Precies 8 maanden na het sterven van mijn vader werd ik geboren", vertelt Czeslaw.

De schilderijen die zijn kamer decoreren vallen meteen op. "Je valt gelijk in mijn tweeëntwintig schilderijen". Czeslaw geeft mij ruim de gelegenheid zijn creaties te bewonderen. "Elk jaar één schilderij, ik ben begonnen op mijn tiende - ik probeer dezelfde kleuren en stijl te handhaven".

De lees/luister-kamer, zoals Kobylko het zelf noemt, is piekfijn in orde. Misschien niet iets wat je van een schrijver verwacht. "Ik ben een perfectionist". "Ik slaag altijd, omdat ik als ik ergens aan begin het ook afmaak". Dat blijkt wel uit het feit dat hij zijn eerste boek 'De twijfel van de vrijheid' helemaal in het Engels vertaald heeft, wat hem meer tijd kostte dan het schrijven van het boek op zich. Hij schreef het op 22-jarige leeftijd, het werd in 1994 uitgegeven door uitgeverij Servo.

"Je kunt met je fantasie een wereldbeeld schetsen. Dat vond ik ook het leuke van schrijven". Kobylko weet zich geïnspireerd door een literair schrijver als Sartre, die 'Walging' schreef. "De hoofdpersoon in dat boek voelt een walging voor alle dingen om hem heen, hij ziet er geen bezieling in." " Het hoofdpersonage in mijn eerste boek personificeert juist alle dingen", legt Czeslaw uit. Hij schiep de twijfelaar Arnold Vredeburg. "Er zullen niet veel mensen zijn zoals hij".

Hoe komt hij er dan bij om zo'n personage te schetsen? Czeslaw: "Je merkt dat keuzes maken in je leven erg belangrijk is. Ik ben zelf nogal rationeel en zelfbewust geweest in mijn keuzes. Ik ging me afvragen hoe het zou zijn als ik bij elke stap die ik doe twijfel. Je zet als het ware een andere bril op.

"In eerste instantie zal de hoofdpersoon belachelijk overkomen, aldus de omslag van het boek. "Ik wilde het extreme uitbeelden om dingen duidelijk te maken - het boek is eigenlijk een aanzet. Het moet een startpunt zijn van je gedachten." Czeslaw spreekt zijn woorden bedachtzaam en helder uit. "Op die manier heb ik zelf ook altijd literatuur gelezen."

Czeslaw ziet zichzelf als een complexe persoonlijkheid. Dat blijkt volgens hem uit de uiteenlopende interesses die hij heeft. "Nadat ik mijn studie aan de Vervoersacademie had afgerond wilde ik eigenlijk filosofie gaan studeren. Maar toen kreeg ik de unieke kans om als logistiek manager bij de Venlose Rijwielfabriek RIH-Cové b.v. te gaan werken. Het was een baan van vier dagen per week in plaats van vijf." Hij besloot de baan te aanvaarden. "Ik dacht, ik kan beter door zelfstudie en veel lezen mij de filosofie eigen maken. Ik was altijd al geïnteresseerd in filosofie, met name in de gedachtewereld van mensen. Ik denk na over alle signalen die mensen geven en vergelijk ze met die van mezelf". Door de extra lange weekenden had hij tijd om te gaan schrijven. "Ik vond het een ideale combinatie om een boek te gaan schrijven." Twee bladzijden schrijven op een dag, lezen, schilderen, muziek - een verzameling van 800 cd's staat uitgestald in de kamer - zijn baan als manager, het zijn allemaal tijdrovende bezigheden. "Ik ben zelf zakenman, maar voel me vaak meer schrijver."

Eén klontje suiker verdwijnt in zijn thee, een tweede breekt hij doormidden alvorens hij een helft toevoegt. "Mijn tweede boek is dan ook een beetje autobiografisch." 'De leegte van de overvloed' vertelt het verhaal van een succesvolle zakenman wiens idealen al op vroege leeftijd bereikt zijn, waardoor een algeheel gevoel van ontevredenheid ontstaat. De hoofdpersoon besluit zijn goede leven achter te laten en een rondreis door Frankrijk te maken. Uiteindelijk ontpopt de zakenman zich als een schrijver. "Die zakenman valt van het ene uiterste in het andere, terwijl ik probeer een balans te vinden." In zijn boek leidt het nastreven van ambities tot een leegte.

Hoe denkt de schrijver over idealisme en ambities? Czeslaw trekt zijn rechtervoet op tot onder zijn zitvlak terwijl hij zijn woorden weloverwogen uitspreekt. "Idealen heb je vaak wel nodig om door het leven te gaan. Aan de primaire behoeften is meestal, in de westerse wereld, wel voldaan." "Was het eerste boek wat ik schreef een soort antikarikatuur van mezelf. Het tweede boek heeft meer iets in zich van, zo had ik kunnen worden." Dit vraagt om een verduidelijking die Czeslaw me graag geeft.

"Het boek was meer een projectie van hoe zou het zijn over tien jaar als ik zo verder zou leven? Ook omdat ik zeer geïnteresseerd ben in mooie auto's. Maar zodra je leven daarom gaat draaien blijft er ook niets meer over." Kobylko spreekt verder, zonder op een reactie van mijn kant te wachten. "Ik ben heel fanatiek. Als ik iets wil dan bereik ik het meestal ook wel. Maar als je je puur zo materialistisch gaat uiten dan krijg je zo'n leeg leven, omdat er ook andere dingen in het leven belangrijk zijn." Er valt een korte stilte, maar Czeslaw denkt zichtbaar na. "Je moet met bepaalde dingen gewoon tevreden zijn. Dat kan heel moeilijk zijn, zeker voor mensen in de moderne maatschappij."